W ciągu dnia nie powinno nosić się czarnego garnituru. Podręcznikowy savoir-vivre mówi, że taki strój zakłada się głównie na wytworne przyjęcia po zmroku. O ile więc sprawdzi się on na studniówce, na maturę czy wesele warto wybrać inny odcień. Czy na pogrzebie powinnam iść z najbliższą rodziną zmarłego? Będę wdzięczna za poradę, to ważna i pilna kwestia dla mnie. Formalnie rzecz biorąc strój powinien być tylko „spokojny”. Jeśli jednak Pani „M” założy czarny strój i czarne rajstopy na pewno zostanie to bardzo dobrze przyjęte przez rodzinę chłopka. Prezentacja firmy Dom Pogrzebowy Klepsydra . Oferta, Mapa dojazdu, Cennik, Opinie. Zadzwoń 44 714 68 73 Jeśli uczestniczysz w pogrzebie w zimie, możesz założyć lekki sweter lub ciepłą kurtkę. Jeśli bierzesz udział w pogrzebie bliskiego członka rodziny lub przyjaciela, dobrym wyborem będzie czarna bluzka z golfem. Można na nią łatwo nałożyć ciemny sweter lub blezer, aby nadać strojowi bardziej opływowy kształt. Stylizacja numer 1. Głównym elementem pierwszej stylizacji jest elegancka, granatowa marynarka w klasycznym fasonie. Zapinana jest na dwa guziki, dzięki czemu doskonale podkreśla męską sylwetkę. Idealnie pasować będzie do niej błękitna, slimowana koszula z ciekawym wzorem. Opisywany model ma kołnierzyk typu włoskiego, długi rękaw Buty muszą oczywiście pasować do garnituru i prezentować się elegancko. Jako okrycie wierzchnie idealnie sprawdzi się ciepły, na przykład wełniany płaszcz. Ubiór damski na pogrzebie. Kobiety mają większy wachlarz możliwości. Jeśli wybór pada na sukienkę lub spódnicę, powinna ona sięgać co najmniej do kolan. . Wróć do listy porad Istotną rzeczą, jaką musimy przygotować, jest odpowiedni ubiór na pogrzeb. Zobacz jak ubrać się na tę uroczystość. Pogrzeb to uroczystość o bardzo podniosłym nastroju. Każda osoba, w pewnym momencie swojego życia bierze udział w pogrzebie członka rodziny, przyjaciela lub znajomego. Takie są koleje życia i nikt nic na to z nas nic nie poradzi. Gdy znamy już termin ceremonii, istotną rzeczą, jaką musimy przygotować, jest odpowiedni ubiór na pogrzeb. Ubiór na pogrzebie savoir vivre Kolor czarny to kolor żałoby i właśnie ubrania w tej barwie najczęściej wykorzystuje się jako ubiór na ceremonię pogrzebu. Przestrzega tego zwłaszcza najbliższa rodzina osoby zmarłej. Ubiór na pogrzeb ma to zaakcentować ból po stracie ukochanej osoby i oddanie jej czci i szacunku. Czerń bowiem podkreśla podniosły i zarazem smutny nastrój momentu ostatniego pożegnania. Jednak czy każda osoba, która wybiera się na pogrzeb zobligowana jest do wkładania czerni? Osoby niespokrewnione ze zmarłym, znajomi z pracy czy sąsiedzi, nie muszą koniecznie kupować nowych ubrań, jeżeli w szafie nie ma nic w odcieniu mocnej czerni. Ważne, aby kolory były stonowane i raczej ciemne. Można włożyć coś w odcieniu mrocznego granatu lub grafitu czy tez ciemnego brażu. Dopuszczalna jest również szarość w różnym tonie. Barwa ubioru powinna akcentować przede wszystkim powagę uroczystości, dlatego jasne i jaskrawe kolory w przypadku pogrzebu nie wchodzą w grę i stanowiłyby raczej poważne naruszenie zasad. Zobacz także: Strój na pogrzebie - savoir-vivre Swobodny strój na pogrzebie Podniosły ton uroczystości pogrzebowej, powinien być traktowany z należytym szacunkiem, dlatego też ubiór musi stanowić odbicie nastroju, także pod względem wyglądu. Nikt przecież nie wybierze się na pogrzeb w dresach i bluzie. Zatem w co ubrać się na pogrzeb? Każdy strój, który ma zostać włożony na pogrzeb, powinien zostać dobrze uprasowany. Musi też być czysty i schludny. Mężczyźni mogą wyjąć z szafy garnitur lub chociaż samą marynarkę, a kobiety eleganckie spodnie lub spódnicę i żakiet. Takie ubranie na pewno odzwierciedli odpowiednią atmosferę, jaka powinna panować na pogrzebie. Warto także zaznaczyć, że kobiety powinny raczej unikać krótkich spódniczek i bardzo wysokich butów. Taki ubiór być może dobrze wygląda na imprezie lub spotkaniu z przyjaciółmi, jednak podczas pogrzebu, może być uznany na pewno za niezbyt właściwy a nawet nieco gorszący. Jaka kreacja na pogrzeb? Uroczystości pogrzebowe odbywają się we wszystkich porach roku. Nie ma przerwy w porze zimowej lub letniej. Ważne więc, aby podczas dobieranie ubioru pamiętać, o warunkach i temperaturze, jakie mogą panować na cmentarzu oraz w kościele. W porze zimowej trzeba pomyśleć o ciepłym płaszczu i czapce, gdyż na uroczystości pogrzebowej można nieźle zmarznąć, zwłaszcza, jeżeli na dworze panuje mróz. Kościoły także nie zawsze są odpowiednio ogrzewane. Warto więc zabrać ciepłe ubranie, zamiast narażać się na bardzo nieprzyjemne zmarznięcie. Latem natomiast sytuacja jest nieco odwrotna. Zbyt ciepłe ubranie może zakończyć się przegrzaniem i wystąpieniem potu, a przecież nikt nie chce paradować w przepoconym ubraniu na stypie. Nie tylko nie wygląda to zbyt atrakcyjnie, ale także powoduje pewien dyskomfort. Więcej informacji: Ubiór damski na pogrzebie latem Ubiór męski na pogrzebie latem Ubiór damski na pogrzebie zimą Ubiór męski na pogrzebie zimą Jak widać, ubiór na uroczystość pogrzebową to bardzo istotna sprawa i powinno się przywiązać do niej sporą uwagę. Warto pamiętać, że ważny jest nie tylko elegancki wygląd, ale także strój odpowiedni do warunków pogodowych. Garnitur dla panów, a dla pań prosta, czarna spódnica i bluzka powinny wystarczyć. Na to odpowiednie do pogody dodatki, kurtka lub płaszcz i właściwie dopasowane obuwie najlepiej oczywiście na płaskim obcasie. Większość cmentarzy, bowiem posiada nieutwardzone alejki, na których poruszanie się w szpilkach może powodować pewne problemy. Zobacz również: 🡆 Jak wygląda kremacja? Trudno jest pisać o tym, jak należy zachowywać się na pogrzebie. To wyjątkowo trudny czas i ci, którzy stracili bliską osobę, nie mają często w głowie przestrzeni na to, by zajmować się tym, co wypada, a co nie. Wielu moich czytelników prosiło mnie jednak o ten artykuł, licząc zapewne na to, że zapoznanie się z nim w chwili, w której nie dotyka ich taka tragedia, pozwoli lepiej radzić sobie w sytuacjach, w których nie będzie czasu ani chęci na ich poszukiwanie. Niestety, każdemu z nas prędzej czy później przyjdzie zmierzyć się ze dużo mówi o dobrych manierach w kontekście pogrzebu. Nie ma się czemu dziwić – śmierć w każdej kulturze otoczona jest pewnym ceremoniałem, choć faktem też jest, że bywa on całkowicie różny. Ja jak zwykle skupię się na tych zasadach, które dotyczą naszego kawałka ziemi, próbując rozwiać wątpliwości w kwestiach, które budzą największą liczbę powiadomić o śmierci i pogrzebie?O pogrzebie zawiadamiać możemy na trzy, a właściwie cztery sposoby:osobiście,telefonicznie,za pośrednictwem nekrologu,za pośrednictwem że sposoby są właściwie cztery, ponieważ pierwszy z wymienionych jest rzadki i dotyczy de facto tylko najbliższych. Trzy kolejne są za to używane poinformować należy rodzinę oraz bliskich znajomych. Warto pamiętać, by w czasie rozmowy telefonicznej osoba informowana nie przedłużała celowo rozmowy ani nie zadawała niepotrzebnych pytań. Dzwoniący ma do wykonania wiele telefonów, a na głowie także organizację pogrzebu. Nie jest więc w dobrym tonie zadawanie pytań o samopoczucie lub ogół sytuacji – osoba, która zawiadamia o pogrzebie, prawdopodobnie nie ma ochoty ani czasu opowiadać o tym w tym właśnie momencie. Ważnym jest także fakt, że telefon taki jest zawiadomieniem, a nie zaproszeniem, tj. nie stosuje się sformułowania „zapraszam na pogrzeb”. Osoba, która została jednak telefonicznie powiadomiona o pogrzebie, powinna się na nim zamieszczany jest w prasie, szczególnie w przypadku, gdy odchodzi osoba publiczna. Nekrolog może zostać zamieszczony tak przed, jak i po pogrzebie, zarówno przez rodzinę, jak i współpracowników lub inne osoby bliskie rozwieszana jest w okolicy, w której mieszkała osoba zmarła, tj. na domu, bloku czy ogrodzeniu. Współcześnie klepsydry, a także coś je przypominające, możemy spotkać także w mediach społecznościowych. Ma to swoje uzasadnienie i jeśli pełni tę samą funkcję, to nie jest błędem. Warto pamiętać, że tak, jak nie reagowalibyśmy w jakiś specjalny sposób na widok klepsydry przywieszonej na domu, tak samo nie reagujemy na klepsydry zamieszczone w mediach społecznościowych: żadnych lajków, serduszek i śmierci i pogrzebie nie należy informować za pomocą SMS-a lub wiadomości mailowej. Ze względu na tempo pracy poczty, obecnie nie zawiadamia się także o tym wydarzeniu za jej pośrednictwem, choć w przeszłości to telegram był najczęściej używany do przekazywania tego typu jest, że rodzina zmarłego tak na klepsydrze, jak i w nekrologu może prosić o nieskładanie kondolencji oraz nieprzynoszenie na pogrzeb kwiatów. W obu przypadkach wolę zamieszczającego należy czyli czego (nie)życzyć na pogrzebiePrawidłowe składanie kondolencji to prawdziwa sztuka. Okazuje się, że w trudnych chwilach kondolencje kojarzą nam się z życzeniami i próbujemy na szybko wymyślić jakieś życzenia. Tymczasem kondolencje to nie życzenia, bo osobie, która cierpi po stracie bliskiego człowieka, życzeń nie to nic innego jak wyraz wsparcia. Czasem nie musi być to nawet wyraz w rozumieniu słowo – wystarczy uścisk dłoni. Oczywiście, można je także napisać i przesłać pocztą tradycyjną. Kondolencji nie składamy SMS-em lub mailem. W dobrym tonie jest wysłanie krótkiego listu/kartki. Z kondolencjami nie należy dzwonić – tak jak już wcześniej wspomniałam, osoby w tej trudnej chwili mają wiele do zrobienia, a jednocześnie znajdują się w trudnej sytuacji emocjonalnej. Lepiej darować im niepotrzebne piszemy, gdy chcemy złożyć kondolencje? Przede wszystkim nie rozpisujemy się. Wystarczy trzy zdania, w których napiszemy o tym, że łączymy się w bólu, osoba zmarła była dla nas ważna, a z adresatem jesteśmy w myślach/w – zachowanie i strójPogrzeb to trudna uroczystość. W tych okolicznościach warto przypomnieć sobie zasadę dostosuj się i odpowiednio przygotować się do pogrzebu. Jeśli zmarły był osobą wierzącą, to pogrzeb odbędzie się zgodnie z zasadami wskazanej religii. Warto wcześniej nieco poszerzyć swoją wiedzę na temat konkretnego wybierany na pogrzeb powinien być elegancki, lecz skromny – wymagania te najlepiej spełni strój wizytory. W przypadku pań będzie to więc sukienka lub kostium ze spodniami/spódnicą. Panie mogą także zdecydować się na nakrycie głowy. Panowie na pogrzeb powinni założyć granatowy lub czarny garnitur oraz ciemny, najlepiej czarny krawat. Koszula wybierana na pogrzeb powinna być biała. Strój tak panów jak i pań nie musi być czarny – jeśli osoba zmarła nie należała do najbliższej rodziny, wówczas wystarczy trzymać się ciemnego – z czego powinien być wykonany wieniec pogrzebowy?Kwestia kwiatów w kontekście pogrzebu nie jest do końca oczywista, ale też nie powinna spędzać nikomu snu z powiek. Popularne są oczywiście wiązanki i wieńce składające się z chryzantem i lilii, jednak niczym złym nie będzie przygotowanie bukietu z innych kwiatów, które na przykład były ulubionymi kwiatami osoby zmarłej. Sam bukiet nie jest zresztą koniecznością – pojedyncze kwiaty, nawet te zerwane we własnym ogrodzie, także będą więcej, może zdarzyć się, że rodzina poprosi o nieprzynoszenie kwiatów – wówczas wolę tę należy uszanować. >>Przeczytaj też<< Jak wręczać kwiaty i co oznaczają kolory, czyli kwiatowy savoir-vivreStypa/konsolacja – czy wypada odmówić udziału?Po zakończeniu pogrzebu uczestnicy ceremonii często zapraszani są na poczęstunek. Nie wypada wówczas odmawiać – jeśli zaproszenie w naszą stronę zostało wystosowane, naszym obowiązkiem jest być przy tych, którzy muszą uporać się ze stratą. Organizowanie stypy nie jest obowiązkowe, jednak jest dobrym pomysłem. Oczywiście, na pełne zrozumienie zasługuje fakt, że w tak trudnych chwilach niektórzy nie są w stanie zorganizować takiego wydarzenia. Jeśli jednak wśród bliskich osoby zmarłej jest osoba, która radzi sobie z tą trudną sytuacją, to w dobrym tonie będzie, jeśli stypę przygotuje, szczególnie, jeśli na pogrzebie mają zjawić się osoby z innych części kraju lub w ogóle z innych części świata. Na stypie należy zachowywać się odpowiednio, czyli dostosować swoje zachowanie do oczekiwań gospodarzy. To oni narzucają charakter temu wydarzeniu i to oni decydują o temacie rozmowy. Niektórym wydaje się, że podczas stypy powinno się wspominać osobę zmarłą. W rzeczywistości robi się to jednak tylko wtedy, gdy inicjatywę przejawiają najbliżsi osoby zmarłej – jeśli tego nie robią, to prawdopodobnie nie są na to gotowi i nie powinno się ich zmuszać do tej i stypa to smutne i trudne wydarzenia. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących grzeczności w tych okolicznościach rekomenduję po prostu postawić na delikatność – mniej znaczy więcej, ciszej znaczy lepiej. Na początku lipca otrzymałem maila od pana Roberta z Torunia, który napisał z prośbą o poruszenie tematu styp. Mamy wprawdzie lato, jak zauważył pan Robert, ale nawet i o tej radosnej porze przychodzi się człowiekowi zmierzyć z tak smutnymi doświadczeniami, jak śmierć. To prawda i dlatego postanowiłem dziś zająć się nie tylko problemem przyjęć po pogrzebach, ale i wszystkim, co związane z tą przejmującą uroczystością. Panu Robertowi zaś bardzo dziękuję za list pełen miłych słów oraz propozycję tematu na kolejny tekst. Powiadomienie O pogrzebie bliskich i znajomych najlepiej powiadomić telefonicznie. Dawniej korzystano z telegramów i specjalnych powiadomień, które rozsyłano pocztą. Nie należy jednak takiej informacji przekazywać w formie SMS. Może kiedyś savoir-vivre uzna tę formę za połączenie telegramu i powiadomienia, ale jeszcze dziś byłoby to odebrane jako nietakt. Każdy zaś kto zostanie bezpośrednio przez rodzinę poinformowany o uroczystościach pogrzebowych powinien się poczuć zobowiązany do wzięcia udziału. Pamiętajmy, że o pogrzebie się zawiadamia, ale na pogrzeb się nie zaprasza. Otrzymawszy taki telefon nie kontynuujmy rozmowy i nie zadawajmy pytań o przyczynę śmierci czy samopoczucie najbliższych zmarłego. Wynika to głównie z powodów organizacyjnych: rodzina musi takich telefonów odbyć kilkanaście lub kilkadziesiąt i niemożliwym do wykonania byłoby opowiedzenie każdemu historii ze wszystkimi szczegółami. Co więcej, wspominanie tych ostatnich mogłoby też dodatkowo powodować ból i cierpienie. Inną formą powiadomienia o śmierci zmarłego są tzw. klepsydry, czyli ogłoszenia, które wiesza się na domu (bloku) zmarłego, przy kaplicy czy kościele, do którego uczęszczał (w małych miejscowościach również na tablicach ogłoszeń), a także w miejscu pracy zmarłego. Jeżeli zmarły był postacią powszechnie znaną, należy opublikować nekrolog w prasie lokalnej lub ogólnopolskiej. Takie ogłoszenie o czyjejś śmierci może pojawić się przed pogrzebem (jeśli zakłada się, że w uroczystościach weźmie udział bardzo wiele osób) lub po pogrzebie. W tym ostatnim przypadku będzie to informacja o czyjejś śmierci oraz o uroczystościach pogrzebowych, które się odbyły w gronie rodzinnym. I w nekrologu, i w klepsydrze możemy przekazać prośbę o “nieskładanie kondolencji" oraz “nieprzynoszenie kwiatów" (niektórzy w zamian proszą o przekazanie datków na cel charytatywny). Bezwzględnie takie życzenie należy uszanować. O pogrzebie na Facebooku? Współcześnie powinniśmy zadać pytanie, czy o śmierci naszych bliskich należy powiadamiać na portalach społecznościowych. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że są czymś pomiędzy platformą prywatnego kontaktu (jak telefon) a medium przypominającym tablicę ogłoszeniową lub gazetę, do których dostęp ma szersze grono, to wydaje się, że odpowiedź powinna brzmieć: tak, można. W tym wypadku warto ograniczyć się jednak do treści samego przekazu lub skorzystać z konwencjonalnej regułki. Z kolei wszyscy, którzy się na taką informację natkną nie powinni jej “lajkować", a więc oznaczać kliknięciem “lubię to". Nie dość, że to nielogiczne, to w tym przypadku jeszcze niesmaczne... Lepiej też zrezygnować z wszelkich komentarzy. Kondolencje Od razu po otrzymaniu informacji o czyjejś śmierci powinniśmy bliskim przesłać kondolencje. Najwłaściwszą formą jest ręcznie pisany list. W niektórych podręcznikach do dobrych manier dopuszcza się wykorzystanie gotowych kart, często już z wydrukowanym odpowiednim tekstem. Moim zdaniem lepiej jednak na białej kartce papieru nakreślić dwa lub trzy zdania, najlepiej wiecznym piórem. Jeżeli zmarły był kimś bliskim - możemy sobie pozwolić na dłuższą formę, która da wyraz poczuciu naszej straty i współczuciu wobec najbliższych. Za każdym razem powinniśmy jednak zadbać, by nie popadać w patos, nie pisać frazesów i nie przywoływać wyświechtanych cytatów. “Z wielkim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci Wujka Ksawerego. Zawsze będę go pamiętać jako człowieka wielkiej życzliwości, nieustannie chętnego do pomocy i ciągle uśmiechniętego. Proszę przyjąć moje wyrazy współczucia i zapewnienie, że myślami jestem blisko Was" - tak mógłby brzmieć list przesłany owdowiałej ciotce (osoba wierząca “myśli" mogłaby zamienić na “w modlitwie"). Kondolencje można też złożyć osobiście. Właściwy moment następuję już po uroczystościach pogrzebowych, po złożeniu trumny lub urny do grobu. Czasem nie trzeba wypowiadać żadnych słów, ale jedynie uścisnąć czyjąś rękę lub kogoś przytulić. Składanie kondolencji to jedyny moment, gdy możemy czyjąś dłoń ująć w dwie nasze ręce. W ten sposób dajemy znać o szczególnej bliskości, zrozumieniu i współczuciu (przypomnijmy, że w sytuacji biznesowej ktoś mógłby to odebrać jako próbę dominacji). Z kondolencjami nie dzwonimy. Po pierwsze rodzina zmarłego w tym czasie ma inne obowiązki, po wtóre - w takim momencie zwyczajnie nie musimy mieć ochoty z nikim rozmawiać. Stypa Najczęściej w tym momencie otrzymujemy zaproszenie na stypę. Wiele razy widziałem, jak różne osoby w tej sytuacji próbowały się tłumaczyć czy usprawiedliwiać i w efekcie odmawiały uczestnictwa. Proszę takiego zaproszenia nigdy nie odrzucać. Naszym obowiązkiem jest to, by być blisko osób, które dopiero co pożegnały swojego męża, dziadka czy brata. Stypa czyli poczęstunek pogrzebowy to po łacinie consolatio, czyli ulga, pociecha. Właśnie to winni jesteśmy bliskim zmarłego. W polskiej tradycji o zmarłych należy mówić dobrze albo wcale. W czasie poczęstunku po pogrzebie należy o tej zasadzie pamiętać. Nie ma potrzeby zmarłego wybielać, ale też nie ma konieczności prostować czyichś historii, jeżeli przedstawiają pochowanego lepszym niż był w rzeczywistości. Najlepiej wsłuchajmy się w głos najbliższych. Dzięki temu szybko rozpoznamy, czy chcą wspominać osobę, czy też rozmawiać o czymś zupełnie innym. Dawniej na stypach podawano alkohol. Co tu dużo mówić, służył po prostu rozluźnieniu atmosfery. Na Śląsku, skąd pochodzę, zwyczaj ten nazywano “przepijaniem skórki". Sam znam go już jedynie z opowieści pokolenia rodziców i babci. Pan Robert w swoim liście pisał, że w niektórych miejscach na Pomorzu zwyczaj ten jest do tego stopnia skonwencjonalizowany, że kieliszek wódki zastępuje czasem powitanie. Na Kujawach, jak zauważa w mailu, podchodzi się do niego raczej sceptycznie. Współcześnie podobnie ma być na Kurpiowszczyźnie, o czym opowiadał mi mój przyjaciel i w Warszawie (mój trzydziestoletni kolega Warszawiak nigdy się z takim obyczajem nie spotkał ani o nim nie słyszał). Udało mi się ustalić, że zwyczaj wciąż istnieje w okolicach Łodzi, częściowo na Śląsku i w Nowej Hucie w Krakowie. Pije się alkohol i wspomina przy tym zmarłego na Ukrainie. (Będę wdzięczny za napisanie w komentarzach, jak to jest w przypadku Państwa regionu). Ci, którzy ze zwyczaju rezygnują jako jeden z powodów wymieniają... brak umiaru. Jak się takie pełne powagi spotkania kończyły możecie się Państwo już sami domyśleć. Współcześnie więc można swobodnie ze zwyczaju podawania wódki zrezygnować. Ceremonia pogrzebowa Jeżeli zmarły był wyznawcą jakiejś religii, pogrzeb najpewniej odbędzie się w ramach właściwego ceremoniału. W przypadku, gdy udajemy się na taką uroczystość do kościoła innego wyznania niż nasze lepiej wcześniej dowiedzieć się czegoś na temat panujących tam zwyczajów, niż podpytywać innych w trakcie ceremonii. Pogrzeb może mieć również charakter świecki. Wtedy ogranicza się do okolicznościowych przemówień i ceremonii złożenia trumny lub urny w ziemi. Tak się składa, że na pogrzebach zazwyczaj spotykamy wszystkich dalszych krewnych i osoby, z którymi od dawna się nie widzieliśmy. To piękne świadectwo naszego poczucia obowiązku wobec zmarłego, swoistego wewnętrznego nakazu spełnienia “ostatniej posługi". Pamiętajmy, by wszystkie rozmowy i pogawędki zostawić na czas po uroczystości, by nie rozmawiać z sobą, jak to często bywa,w jej trakcie. Strój i żałoba Dawniej strój żałobników był bardzo skonwencjonalizowany. W dwudziestoleciu międzywojennym kobiety, które chowały mężów musiały na przykład nosić kapelusze i tzw. wdowie welony (wszystko musiało być czarne, matowe). Od mężczyzn wymagano włożenia czarnego garnituru, czarnego płaszcza, butów, rękawiczek oraz czarnej opaski (na rękawie i kapeluszu). Koszula mogła być biała, szara lub w czarno-białe paski (zwyczaje opisuje Maria Barbasiewicz w książce “Dobre maniery w przedwojennej Polsce"). Obyczaje te uległy zmianie, między innymi z powodu ograniczeń finansowych. Dziś nie ma obowiązku ubierania się na czarno na pogrzeb, choć radzi się to najbliższej rodzinie. Kobiety nie powinny mieć biżuterii oraz makijażu. Mogą za to skorzystać z ciemnych okularów, które obecnie zastępują dawną woalkę. Wszyscy pozostali uczestnicy mogą być ubrani w ciemne i w szare ubrania. Najważniejsze, by ubiór był prosty i skromny (nie ma mowy o krótkich czy wydekoltowanych sukienkach oraz koszulach rozpiętych do połowy brzucha). Żałoba wyrażana w stroju nie dotyczy dzieci. Dawniej okres żałoby był silnie skonwencjonalizowany i był uzależniony od stopnia pokrewieństwa ze zmarłym. Najdłużej trwała żałoba po mężu i rodzicach, krócej po dziadkach i rodzeństwie oraz dalszych krewnych. W tym czasie nosiło się czarne ubrania (jedynym wyjątkiem uprawniającym do założenia czegoś w jasnym kolorze był ślub lub chrzest w rodzinie) i nie można było brać udziału w hucznych rozrywkach (stało się to udziałem Scarlett w filmie “Przeminęło z wiatrem"). Dziś często powiada się, że żałobę nosi się w sobie, w sercu, a nie na sobie. Każdy więc ma prawo uzależnić od siebie długość trwania tego okresu. Wojciech S. WocławPopularyzator wiedzy z zakresu savoir-vivre'u i etykiety w biznesie, współpracuje z telewizją, radiem i prasą. Konferansjer (występował w Polsce, Armenii, Gruzji, USA, Kanadzie, Nowej Zelandii i Australii, w Sydney Opera House). Pisarz i publicysta. Wojciech S. Wocław Artykuł pochodzi z kategorii: Wojciech S. Wocław - komentarze Wojciech S. Wocław Ceremonia pogrzebowa to wydarzenie trudne i smutne, szczególnie dla najbliższych zmarłego. Zasady etykiety pogrzebowej są dość precyzyjnie określone i bez wątpienia powinniśmy ich przestrzegać, aby nie przysporzyć rodzinie zmarłego dodatkowych cierpień. Msza Święta – zasady pogrzebowego savoir-vivre’u Udając się na ceremonię pogrzebową warto pamiętać o paru szczegółach. Jak zachować się na pogrzebie? Na pogrzebie powinniśmy pojawić się punktualnie. Niewskazane jest również opuszczanie Kościoła przed końcem ceremonii pogrzebowej. Przebywanie na zewnątrz kaplicy podczas uroczystości jest zachowaniem niestosownym, szczególnie, jeśli w środku znajdują się wolne miejsca. Zakład pogrzebowy, wybrany przez rodzinę, zawsze pomoże w przypadku jakichkolwiek problemów pojawiających się trakcie ceremonii w kościele. Pracownicy domu pogrzebowego, po zakończeniu Mszy Świętej, przenoszą trumnę na cmentarz. W jaki sposób tworzy się kondukt pogrzebowy? Zwykle formuje się on dokładnie w taki sposób, że na jego czele idzie tzw. „krzyżowy”, a następnie ksiądz i dopiero wtedy trumna. Za trumną znajduje się najbliższa rodzina, w następnej kolejności krewni, przyjaciele, znajomi, koledzy z pracy i takie osoby, które nie znały zmarłego osobiście, ale przyszły na pogrzeb, gdyż znają kogoś z rodziny zmarłego. Strój obowiązujący na pogrzebie Musimy pamiętać również o odpowiednim stroju na pogrzeb. Czarny strój powinni założyć członkowie najbliższej rodziny zmarłego, co da wyraz ich rozpaczy po stracie, a jednocześnie wyrazi szacunek i odda cześć zmarłemu. Pozostali uczestnicy ceremonii pogrzebowej nie mają obowiązku zakładania ubrań w kolorze czarnym, ale ważne jest to, aby ich strój był elegancki, stonowany i utrzymany w ciemnej kolorystyce. Buty powinny mieć zakryte palce – nawet w lato. Mężczyźni mogą założyć na pogrzeb garnitur z białą koszulą i czarnym krawatem, a kobiety mogą wybrać spodnie lub spódnicę za kolano w połączeniu z elegancką bluzką, np. w kolorze szarym czy granatowym. Kto składa kondolencje? Co powiedzieć podczas składania kondolencji? Kiedy uroczystość pogrzebowa w Kościele dobiegnie końca, zakład pogrzebowy poprowadzi kondukt żałobny, a zmarły zostanie pochowany na cmentarzu, przychodzi moment na złożenie kondolencji najbliższej rodzinie zmarłego. Wyrazy żalu i współczucia z powodu śmierci składa się w ustalonej kolejności – najpierw krewni, przyjaciele i w dalszej kolejności wszystkie inne osoby, które czują taką potrzebę. Zdarza się, że bliscy zmarłego proszą o to, aby nie składać im kondolencji. W takim przypadku należy bezwzględnie zastosować się do tej prośby, aby nie przysporzyć im jeszcze więcej bólu i cierpienia. Jeżeli zaś nie możemy uczestniczyć w pogrzebie z przyczyn losowych, warto zadzwonić do członków rodziny zmarłego i wyrazić współczucie, można też powiedzieć kilka ciepłych słów o zmarłym i wyrazić swój ból po stracie. Nie warto pytać się o okoliczności śmierci, to jeszcze nie jest odpowiedni czas, a niestosowne pytania jedynie rozdrapują niezasklepione wciąż rany. Savoir vivre: na cmentarzu, czyli jak zachować się na cmentarzu? Pierwsze dni listopada to dla większości z nas czas, w którym tradycyjnie udajemy się na groby naszych bliskich i przyjaciół. Przekraczając bramę cmentarza, nierzadko zapominamy, że znajdujemy się w miejscu szczególnym. Jak więc powinniśmy się zachować na cmentarzu? Przy wejściu na nekropolie widnieje zazwyczaj regulamin odwiedzin tej wyjątkowej przestrzeni. Możemy w nim przeczytać, że cmentarz to miejsce "ciszy, zadumy i modlitwy", któremu należy się szacunek. Niestety, wielu z nas zapewne przytoczy mnóstwo sytuacji niemających nic wspólnego z kulturą osobistą i godnym zachowaniem. Aby rozwiać wątpliwości, postanowiliśmy więc przypomnieć podstawowe zasady, które obowiązują nas na cmentarzu. Przeczytaj również: Jeansy na pogrzebie - dobry pomysł czy faux pas? 1. Tłumy kontra ciasne alejki Bez względu na porę dnia pierwszego listopada na cmentarzach będzie raczej tłoczno. Począwszy od dróg dojazdowych i parkingów, a skończywszy na alejkach wiodących do grobów. Poruszając się wyznaczonymi dróżkami, miejmy na uwadze ruch prawostronny, ale i bądźmy wyrozumiali dla innych przechodniów. Starajmy się ustępować sobie miejsca i pamiętać o uprzejmości. 2. Rozmowy na cmentarzu Chyba najbardziej kontrowersyjny temat. Jedni wizytę na cmentarzu traktują jako kolejną okazję do spotkania dalszych członków rodziny lub znajomych, nie widząc w "pogawędkach" nic złego. Inni regularnie szarpią sobie nerwy, słuchając o remoncie mieszkania albo kupnie felernego samochodu. Naczelna zasada jest jednak prosta - na cmentarzu powinno się rozmawiać ściszonym głosem. Strońmy od tematów prywatnych. Zdecydowanie zabronione jest używanie wulgaryzmów. 3. Dzieci na cmentarzu Ich zachowanie jest uzależnione od postawy rodziców. Zanim zabierzemy malucha na cmentarz, zastanówmy się, czy taka wizyta na pewno ma sens. Jeśli uznamy, że tak, wybierzmy godzinę odwiedzin zgodną z rytmem dnia niemowlęcia. Niedopuszczalne jest też fundowanie na tę okazję dzieciom głośnych zabawek, które mają za zadanie zająć czymś pociechę, zanim rodzice zapalą znicze i ustawią kwiaty. 4. Strój na cmentarz Wielu z nas odwiedzając groby bliskich, nie potrafi oprzeć się wrażeniu, że dookoła trwa wielka giełda modnych ubiorów. Krótkie spódniczki, ekstrawaganckie szpilki lub bardzo mocny makijaż naprawdę potrafią w takie dni obrazić czyjeś uczucia. Ubiór powinien być dostosowany do charakteru wizyty - i tak jest również w tym przypadku. 5. Urządzenia mobilne Czyli prawdziwa zmora nie tylko miejsc publicznych. Dzwoniące w nieskończoność telefony, muzyka dobiegająca ze słuchawek smartfona czy błyski wbudowanych w urządzenia aparatów przy wspólnych zdjęciach albo selfie to zwykłe przejawy braku szacunku dla zmarłych, jak i innych wizytujących nekropolie. Przeczytaj również:

strój na pogrzebie savoir vivre